Ruben Koerhuis (1959) heeft zich altijd al met beeld bezig gehouden. Als maker van (opdracht)video’s en fotograaf is hij gewend aan het invullen van een vaststaand kader. Het ‘waarom’ van dat beeld, als bewust onderdeel van een groter geheel, staat daarbij altijd centraal. Ook in de vormgeving. Het beeld moet altijd een reden hebben.

In die zoektocht speelt het gegeven ‘tijd’ een evengrote rol. Dat uitte zich uiteindelijk -filosofisch- in het maken van een serie klokken op basis van foto’s van versleten, antieke horloges: ‘tijd met een verleden’ op basis van ‘broken faces’. Deze reeks vormt de basis van wat later ‘brokenfaces.com’ zou worden: een serie eenmalige tijdsobjecten gemaakt van gebruikt metaal.

 

Ruim drie jaar is daarbinnen geoefend en gezocht naar wat metaal 'doet’ en wat er voor nodig is om het naar eigen hand te zetten. Van vorm tot patina. Het gevoel om verhalend met metaal te werken was er al, maar de tijdsaanduiding was een grens die eerst nog nodig bleek als rem. Zonder die horizon werd een ‘vrij beeld' een eindeloze afweging en om teleurstelling in deze nieuwe vorm, ook als ambacht, te voorkomen, werd de klok bewust als ‘interne opleiding’ gebruikt.

Maar eigenlijk was na de eerste metaallas de vrije beeldmaker al geboren. Parallel aan wat er wel naar buiten gebracht via de klokken, werd er ‘stiekem’ gezocht naar vormen waarmee de klok kon worden losgelaten. Het overkoepelende thema is uiteindelijk gevonden in de bol (de sphere). Na een paar voorzichtige proefobjecten, is in het werk dat uiteindelijk in één keer naar buiten is gebracht, de bol verworden tot sterk verhalenverteller. Als een verpersoonlijking van de maker, van zijn ziel, zijn motivatie of zijn ‘zijn’. Achteraf gezien is dit geen toeval. Jaren geleden is dit thema eerder gebruikt in verschillende series vrije fotografie. Het moest alleen weer op de juiste plek vallen. Herkend worden binnen het juiste kader, waarin de belangrijke elementen op hèt moment bijeen kwamen. Vanaf die dag kon de rem worden losgelaten en mocht er eindeloos gewerkt worden met een nieuwe, ontzettend spannende horizon.